بهاردلها

رضا جان تو بگو از من حمایت می کنی یا نه مرا تا قبله ی دلها هدایت می کنی یانه شده هنگام پروازم امید آرزو دارم به من فرزند پیغمبر عنایت می کنی یا نه نمی دانی چه کردی با دل دیوانه ام آقا مرا راهی دربار ولایت می کنی یا نه اگر بد کرده باشم نازنینا من به درگاهت ز دست من به مولایم شکایت می کنی یانه برای این همه غفلت ایا ای ماه تابانم بگو از بنده اعلام رضایت می کنی یا نه منم یک عاصی درمانده و غاغل ز درگاهت برایم از علی چیزی روایت می کنی یا نه سر و جانم فدایت یاریم کن تا که برگردم برای اهل دل از من حکای...

نمی دانم درین ایام چرا موها پریشان است زمانی را که می بینم زمان برگ ریزان است تمام مردم از خرد کلان بر سینه می کوبند زمان غمگساری عزیزان از دل و جان است یکی می گوید ای یاران عزادار حسینم من عزیزانم حسین راه نجات اهل ایمان است حسین را مثل نور دیدگانم می پسندم من حسین فاطمه بی کس ترین سلطان دوران است خودش افتاده زیر پای اسبان ستم کاران همان آزاده ای که حافظ آیات قرآن است تمام اهل بیتش را اسارت می برد آنی که او رسواترین مردم این کوی و میدان است عزیزش تشنه لب افتاده بر خاک ای عزیزانم تماشاچی این مید...