تکیه گاه

نازنینا هر کجا هستم هوا دارم تویی

من که می دانم خودم گرمی بازارم تویی

دست خالی مرا با دست خود دمساز کن

چون درین دنیا فقط شمع شب تارم تویی

آسمان دیگر برای من ندارد سایه ای

نیک دانستم که چشم و گوش بیدارم تویی

رنگ بویی بر رخم دیگر نمی بیند کسی

تا نمردم من به مولا رنگ رخسارم تویی

پس بیا با من ازین دنیای فانی بگذریم

با وجودی که دوای قلب بیمارم تویی

تکیه گاهی جز تو در عالم نمی بینم بیا

زانکه می دانم انیس و مونس یارم تویی

بهاردلها...