شیر مادر

کودکی که شیر مادر می خورد

می شود چون سبزه ی فصل بهار

دل به دریا می زند بی واهمه

می شود مشکل کشای روزگار

باید او را چون بزرگان یاد کرد

با نوایی قلب او را شاد کرد

او اگر افتاده اندر گوشه ای

باید او را از قفس آزاد کرد

کودکی که شیر مادر را ندید

می توان از او حکایت ها شنید

می شود هر دم گرفتار بلا

کی نصیبش می شود نور امید

کودکی که از محبت سیر شد

یا بد و خوب زمان درگیر شد

کی ابا دارد ز مشکل در عمل

آن کسی که لایق تقدیر شد

کودکی که مادر از او دور بود

یا به قولی وصله ناجور بود

هیچ کسی با او سر کاری نداشت

یا به تنها زیستن مجبور بود

او حریف مشکلات خویش نیست

هم نظر با فرد خیر اندیش نیست

سعی دارد یار باشد با همه

منتهی با دیگری هم ریش نیست

این همه حرف و حدیث بی شمار

بنده را آورده اینک پای کار

من بگویم شیر مادر چون دواست

این کلام از من بماند یادگار

پس مکن غفلت ازو گر مادری

گرچه تو از مردم دنیا سری

کودکت را ناز کن او را بساز

تا بگیرد او چنان بال و پری

تا شود دنیا بکام او عسل

شرح او باید شود ضرب المثل

می شود او یک نفر مثل خودت

پای کار و کوشش هنگام عمل

تا ببینی او تو را دارد بیاد

می شود مشتاق دیدارت زیاد

خستگی ها از تن تو می رود

می شتابد سوی تو مانند باد

می شود او چتر خوبی بر سرت

هر کجایی می شود بال و پرت

تو نمی مانی گرفتار بلا

چون شدی چیزی شبیه مادرت

بهاردلها...