می شدم رستم

می شدم رستم اگر قلب تو با من یار بود

گرچه راه پیش رویم سخت و نا هموار بود

دل به دریا می زدم مثل نهنگی تند خو

گر چه دریا را طلاطم چون دل دلدار بود

آمدم تا با دلت همخو شوم تا زنده ام

چونکه عشقت سایه سار این دل بیمار بود

می شدم آواره در چشمان مستت دلبرا

چون که در چشمان تو ناز و ادا بسیار بود

آمدم در خاک افتادم مرا یاری کنی

دیدم آن دنیای نامری پراز آزار بود

می روم دیگر نمی مانم درین دوران دهر

چون درآنجا زندگی کردن بسی دشوار بود

بهاردلها...