هنگام رفتن

هنگام رفتن آمده دل را قرار نیست

دل کندن از رضا (ع)به کسی سازگار نیست

باید چگونه دل بکنم از تو ای رضا

حال و هوای بی تو دمی پایدار نیست

من مانده ام که دوری از تو چه می کند

آقا ببین که بر سر من سایه سار نیست

پشت و پناه مردم درمانده ی فقیر

بی عشق تو وجود مرا اعتبار نیست

ای کاش برای نوکریت بیمه می شدم

سلطانی زمین و زمان افتخار نیست

تا زنده ام مرا بپذیری چه می شود

این نوکری که لایق دربار یار نیست

آقا نگو چرا که چنین زار می زنم

جز یادتان برای دلم شهریار نیست

بهاردلها...